06-03-09

622 - DE WONDERLIJKE WERELD VAN A.


schilderen
S C H I L D E R E N




Ondertussen is het van bericht 576 geleden, dat ik in deze blog nog iets gepubliceerd heb over mijn opleiding 'schilderen' aan de academie in kasteel Meylandt in Heusden-Zolder.

Zesenveertig namiddagen zijn gepasseerd, en het 'schilderen' wordt alsmaar boeiender en interessanter omdat, behalve het uitvoeren van leeropdrachten, nu stilaan de drang de kop opsteekt om een eigen weg te zoeken, stap voor stap, wat trouwens door de lesgevers gestimuleerd wordt.

In plaats van het nu over mezelf te hebben - je kan trouwens mijn belevenissen in kasteel Meylandt wekelijks volgen op de blog 'Cobalus-schilderingen' - wil ik het graag even hebben over de schilderwerken van A., een dame uit onze groep die reeds jaren schildert.

Vandaag, in een tijd waarin veelal flagrant gemakzuchtig effectbejag de enige drijfveer van vele kunstenaars is, in een tijd waarin er ontelbare chique en geleerde publicaties gewijd worden aan vermeende kunstenaars, in een tijd waarin het moeilijk is tussen charlatans en commercie nog de authenticiteit van kunst te ontdekken, is het een echte verademing af en toe nog eens op een ouderwetse manier door een (kunst-)werk geraakt te worden.Dit is mij de laatste maanden meermaals overkomen bij het zien van de werken van A. tijdens de schildernamiddagen in kasteel Meylandt. Bij het beschouwen van de werken van A. wordt ik steeds getroffen door – en ik haal het woord voor deze gelegenheid even terug vanonder het stof – de ‘schoonheid’ ervan.A. vindt haar inspiratie vooral in het landschap. Ze vertrekt van het realistische beeld en transformeert dit stelselmatig tot ze een zekere graad van abstractie bereikt.

adeline

Het beschouwen van het hierboven afgebeelde werk is voor mij een ‘ervaring’, een ‘genieten’, het even proeven van ‘gelukzaligheid’, soms met een traan.Het is moeilijk uit te leggen. Het is een soort ‘voelen’ en ‘ontroerd’ worden bij het beleven van het schilderij, waarbij woorden overbodig zijn – een ‘ervaring’ die bijna niet in woorden te vatten is.Het zal wel te maken hebben met de interactie tussen mezelf en de manier waarop beeldaspecten verwerkt zijn, en het geheel maken tot een juweel, waarin ik helemaal kan opgaan en de buitenwereld eventjes afsluiten. En als ik dan toch enkele adjectieven en/of kenmerken aan dit werk zou toedichten :
  • Prachtige, evenwichtige compositie
  • Enorme ruimtelijkheid/diepte
  • Fascinerend en uitnodigend
  • Een ontdekkingsreis
  • Boeiend en verrassend
  • Prachtige en de juiste kleuren
  • Vol dynamiek en beweging
  • Sublieme accenten en contrasten
  • …..
Ja, ik beken. Ik ben gek van dit werk.

De commentaren zijn gesloten.